Crkva Sv. apostola Petra i Pavla

Hram Svetih apostola Petra i Pavla nalazi se u banjalučkom naselju Petrićevac i pripada Eparhiji banjalučkoj. Izgrađen je 2009. godine u parohiji koja od Drugog svjetskog rata, kada je porušen stari hram, nije imala pravoslavno bogoslužbeno mjesto. U novije vrijeme došlo je do administrativne reorganizacije banjalučkih parohija, te lokacija starog petrićevačkog hrama danas pripada Paprikovcu. Iako relativno nov, Hram Svetih apostola Petra i Pavla već je izrastao u istinski i prepoznatljiv duhovni centar Banjaluke.

Istorijat hrama

‍Parohija petrićevačka u prošlosti je zauzimala mnogo širu teritoriju od današnje. Njeno bogoslužbeno središte bio je Hram Svetog Velikomučenika Georgija, osveštan 1938. godine, a od ustaša porušen već tri godine kasnije (1941). Od godine 2002. parohija je izdvojena kao Sedma parohija banjalučka, a već 2004. otpočela je izgradnja hrama. Iste godine dovršeni su i osveštani temelji, a 2005. nastavilo se zidanje. Njegovo preosveštenstvo episkop banjalučki gospodin Jefrem služio je 23. oktobra 2005. godine prvu Svetu arhijerejsku liturgiju u zasvodnjenom i djelimično pokrivenom hramu, kada su osveštana i podignuta tri zvona. Dovršetak pokrivanja, izrada fasade, razvođenje grijanja, te spoljašnje i unutrašnje uređenje trajali su sve do 2009. godine, kada je na dan svetih Petra i Pavla veliko osvećenje hrama izvršio episkop Jefrem uz sasluženje episkopa sremskog gospodina Vasilija i episkopa osječkopoljskog i baranjskog gospodina Lukijana, te većeg broja sveštenika i đakona. Između 2012. i 2019. godine pristupilo se izgradnji i uređenju parohijskog doma, koji pored stanova za sveštenike obuhvata administrativni dio, kao i prostranu trpezariju – mjesto okupljanja parohijana.

Arhitektura i izgled

‍Hram Svetih apostola Petra i Pavla građen je u vizantijskom stilu, i to kao jednobrodna građevina sa centralnom kupolom i dva zvonika, ukupnog promjera 25×14 metara. Prekriven je bakarnim limom, a fasada je izvedena metodom štokovanja, čime su obezbijeđeni naročit kvalitet i dugotrajnost. Ulazni portal ukrašen je mozaikom na kome su изображeni sveti apostoli kojima je hram i posvećen. Unutrašnjost hrama popločana je granitom, a na zidovima su ikone većih dimenzija. Ikonostas, vladičanski tron, stasidije, pjevnice i drugi inventar izrađeni su od kvalitetnog drveta, sa duboreznim ornamentima i ukrasima.

Svetinje i duhovni život

‍U hramu se čuvaju i dostupne su vjerujućem narodu na poklonjenje vrijedne relikvije. Među njima je veći broj čestica moštiju, i to svetitelja: velikomučenika Georgija, apostola Andreja Prvozvanog, velikomučenika Pantelejmona, Ignjatija Bogonosca, Jovana Milostivog, Serafima Sarovskog, velikomučenice Marine, Marije Magdaline, Sergija Radonješkog, Nikolaja Mirlikijskog, Matrone Moskovske, despota Stefana, Jelene Srpske, Jovana Damaskina, Jovana Zlatoustog, Jovana Krstitelja, Filareta Moskovskog i Tihona Moskovskog. Prilikom osvećenja hrama, u oltarskom dijelu položena je čestica moštiju Svetog apostola Filimona.

Naročito poštovanje vjerujući narod ove parohije ima prema Presvetoj Vladici Bogorodici, čija se ikona Mlekopitateljnica nalazi u svečanom tronu ispred ikonostasa, sa desne strane. Ikona je kopija istoimene ikone iz hrama Karejske posnice Svetoga Save na Svetoj Gori, odakle je u petrićevački hram donesena 2010. godine uz blagoslov tamošnjeg monaha Nikodima i episkopa banjalučkog gospodina Jefrema. Od tada se u čast Presvete Bogomajke, a pred čudotvornom ikonom, svakoga četvrtka poslije redovnog večernjeg bogosluženja čita akatist.

Akatist se ponedjeljkom poslije večernjeg čita i u čast Svetog Gavrila Gruzijskog, velikog svetitelja naših dana, čiji se kult i poštovanje među vjernicima Petrićevca i Banjaluke u posljednje vrijeme izuzetno razvio. Zahvaljujući njegovom molitvenom zastupništvu, mnogi nevoljnici našli su izbavljenje od nedaća koje su ih zadesile.

U okviru stalne brige za duhovni razvoj vjerujućeg naroda, sveštenstvo Hrama Svetih apostola Petra i Pavla organizuje različite aktivnosti, poput predavanja, pokloničkih putovanja, duhovnih razgovora i slično, kako bi se i na taj način osnaživala vjera u Vaskrslog Gospoda i pastva utvrdila na putu Hristove nauke.

‍